تو دروغی حتی دیو قصه بد نیست مثل تو

                                                         کشتن باغچه رو پاییز هم بلد نیست مثل تو

هیچی مثل یه غصه که ته دله آدم مونده و هیچکاری هم باهاش نمیشه کرد آدمو اذیت نمی کنه.

نه می تونی در موردش حرف بزنی نه فراموشش می کنی.بعضی اوقات یادت میره برای چی ناراحتی بعضی اوقات حالت اونقدر بد میشه که همه چیزو نفرین می کنی ونفرین درمانده ترین نفرت هاست.

کاش همه چیز تموم میشد....

با انگشتانم به تو عشق می ورزم

                                 در جایی که هیچ کلامی نیست

                                                          و دوستت دارم بیهوده ترین حرف است

                                                                                                       چون این آن نیست.

با نگاهم به تو عشق می ورزم

                                تمامی حرفهایم در نگاهم پیداست

                                                        دیگر نخواهم گفت که عاشقت هستم

                                                                                                      که این آن نیست.

با روحم به تو عشق می ورزم

                               دیگر دوستت ندارم

                                                    دیگر عاشقت نیستم

                                                                              که نامی دیگر باید بر این نهاد

                                                                                                     تا این آن شود.....

ستاره های ما چه از هم دورند

                                               و ما چه غمگین به آنها می نگریم.

                                                         و شب با سیاهی اش

                                                                                             ستاره های ما را در بر گرفته

اشک های ما

                           به حال غربت ستاره هامان می ریزند.

                                                               می گویند که این دو ستاره

                                                                                            هر هزار سال بهم می رسند

من به اشک های تو فکر می کنم...

                                                            تا هزار سال دیگر

                                                                                               خدانگهدار.....

میان دشت شب نشسته ام

                   ستاره ها به روی دامنم چه گریه ها نمی کنند

                                                      نگاه کن چگونه می نویسمت......

 

امروز دلم گرفته مثل روز های قبل.مثل تمامی مدتی که این تنهایی لعنتی ولم نمی کنه.دارم دیوونه میشم.دیروز فیلم شبهای روشن رو دیدم.داشت اشکم در می اومد.حیف که مامان نشسته بود وگرنه راحت میشستم ویه دل سیر گریه می کردم.نمی دونم چمه؟نمی دونم خدا چرا داره با من اینکارو می کنه؟اگه آزمایشه چرا تموم نمیشه.اگه بلاست عذابه.چرا تموم نمیشه.چقدر ازش کمک بخوام چقدر بگم بهش نیاز دارم که کمکم کنه ولی اون یه جواب هم بهم نده.من دارم کم میارم.دارم قاطی میکنم.کمکم کن بهت نیاز دارم......

              سلاخی می گریست

                                                  به قناری کوچکی دلباخته بود.

به کسی بر نخوره اگه تنهایی خوبی دارم.....اگه از پیله خود سرمستم کسی غیر از من منو نمی شناسه.....

شهریار می خونه ومن گوش  می کنم.فکر می کنم به چیزی که تو زندگیم نیست.به یک خلا به تنهاییم.به ناامیدیم....به رویاهام.به آرزوهام...امروز فیلم ماهی بزرگ از تیم برتون رو دیدم فوق العاده بود پر از رویا همونجور که من دوست دارم....امروز ته فیلم یه چیز ته قلبم تکون خورد و من اشک ریختم...امروز پس از مدتها اشک ریختم...میدونی اصلا فکر نمی کردم بعد از این همه بلا که سرم اومد حالا سر دیدن یک فیلم اشکم در بیاد.این همه منتظر بودم....

به هنگام عشق بازي انگشتانمان

                               در شرمي كودكانه غرق مي شوم

و من به تمامي در نگاهت،

                             دستانم در دستانت

                                            صدايم در صدايت

                                                         در شوقي شگرف      

من مسحور در جادوي چشمانت؛

                                           افسونگري از قصه ها آمده است

آب را اگر بارن مي كند ز تو دريغ

                                             رود و چشمه هم

                                                      بحر بي كرانه هم

                         غم مخور گل عزيز،

                                              چشم من نمرده است...

يه طلسم برات می نويسم

يه طلسم که تورو از همه بدی ها دور کنه

يه بار که چشماتو بستی ،

دو قدم به سمت ماه جلو برو

سه دور به اندازه تنهايی

از سمت رويا بزن

دستت رو روی قلبت بکش

و يه تيکه ازش بکن

اونو از بالای سر کسی که

معنی عشق رو نمی دونه رد کن

و بعد لای يه پارچه

که پر از عطر خوب صدات باشه ، بذار.

اونوقت زير اون درخت بيد مجنون ته کوچه

بکار ، وقتی که ماه کامل باشه

و وقتی که داری روش خاک می ريزی

پنج بار بگو " دوست دارم " .

نظر خودتون رو در مورد اين شعر بنويسيد.اين يكي از شعرهمه كه خيلي دوستش دارم.

سلام

این اولین نوشته من که می خوام یه شعر باشه:

نامه اي در جيبم

                 وگلي در مشتم پنهانست،

                                 غصه اي دارم

                                                            با ني لبكي

سر كوهي گر نيست

                           ته چاهي بدهيد

                                                  تا براي دل خود بنوازم.

(حسين منزوي)